"El mar es el último refugio que me resta" A.Pérez-Reverte

24 junio 2008

García Lorca y Rosalía

De la admiración y el cariño, surgió esta hermosísima canción de cuna para Rosalía muerta que el poeta inmenso, Federico garcía lorca le dedicó a su amiga fallecida.

Erguete, miña amiga,
que xa cantan os galos do dia!
Erguete, miña amada,
porque o vento muxe, coma unha vaca!

Os arados van e ven
dende Santiago a Belen.
Dende Belen a Santiago
un anxo ven en un barco.

Un barco de prata fina
que trai a door de Galicia.

Galicia deitada e queda
transida de tristes herbas.
Herbas que cobren teu leito,
e a negra fonte dos teus cabelos.

Cabelos que van o mar
onde as nubes teñen seu nido pombal.

Erguete, miña amiga,
que xa cantan os galos do dia!
Erguete, miña amada,
porque o vento muxe, coma unha vaca!

Federico García lorca

No hay comentarios: